De zomer kabbelt nog voorzichtig na in mijn gedachten. De dagen worden korter. De mist hult zich in sluiers over de velden als het daglicht heeft gewonnen van de duisternis. Wolken van damp ontsnappen langs de damwanden van het kanaal. De naam ervan interesseert me niet. Ik zie een contouren van een bekende gedaante naast me in het water.

De bomen kleuren. Vooral als de zon erop schijnt zijn ze haast nog mooier dan in het groen. Het fietspad om me heen is gevuld met blaadjes. Eikels vallen op mijn pet, of knappen onder mijn banden vandaan. Een hond bewaakt blaffende het erf van zijn baas, van mij zul je geen last hebben.

Ik schuil onder een overkapping van een boerenschuur voor een onverwachte regenbui. Oud verroest landbouwmateriaal houdt me even gezelschap. 

Ik fiets graag in de herfst. Het gaat dieper door de ziel. Het geeft me rust.